principare
Non prolem Garamantici Tonantis,
Regnis Principibusque Principantem.
Utitur et Carm. 23. Carmen vetus de missione Spiritus sancti lib. 1. Advers.
Barthii cap. 3 :
Pollicitus ipse Christus ut suis erat,
Priusquam abiret ad Patrem,
Amaverat quos finem usque ad ultimum
A Principante exordio.
a principante exordio, idem sonare videtur quod a primo exordio ; adeo ut
principarehic sit pro incipere. Fulcuinus in Abbat. Lobiens. apud Acher. tom. 6. Spicil. pag. 548 :
Facta est autem hæc
dedicatio.... Domino in perpetuum regnante, Pippino autem Francis
Principante.Reversus est
Guido ad Italiam, quo Principare Saxo Grammaticus libr. 9 : Witsercum Sueciæ
Principantem. Occurrit apud August. lib. 19. de Civitate Dei cap. 14. Ælnothum
in Vita S. Canuti cap. 8. Dudonem lib. 3.