proculco
proculco, to tread down, trample upon
Frieze-Dennison Vergil
prōculcō, āvī, ātus, 1, a.: to tread down, trample upon, 12.534. (prō and calcō)
Could not find proculcatae in Logeion dictionaries.
proculcatae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of proculco
prō-culco, āvi, ātum, 1, v. a. [calco], to tread down, trample upon (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: turbatus eques sua ipse subsidia territis equis proculcavit, Liv. 10, 36, 5: crescenti segetes proculcat in herbā, Ov. M. 8, 290; cf. Sev. ap. Sen. Suas. 6, 26, 26 sq.—Of a Centaur: pedibusque virum proculcat equinis, Ov. M. 12, 374: solum, Col. 3, 13, 6: uvas, id. 12, 19, 3; cf. id. 12, 15, 3; Phaedr. 1, 32, 9: nepotem, trample to death, Just. 44, 4, 4: una ala ipso impetu proculcata erat, crushed, Curt. 3, 11, 14: aliquem, Tac. H. 3, 81: materiam, Just. 38, 10, 3: qui tot proculcavimus nives, have trodden, i.e. traversed, Curt. 6, 3, 16.—
- II Trop., to trample upon, tread under foot, despise: qui fata proculcavit, Sen. Phoen. 193: proculcato senatu, Tac. H. 1, 40: proculcata desertaque respublica, Suet. Vesp. 5: contumeliosā voce, Val. Max. 9, 5, 3.
- —Hence, prōculcātus, a, um, P. a., trodden down; trop., = tritus, trodden under foot, mean, low, common (post-class.): verba proculcata vulgo et protrita, Gell. 18, 4, 6; cf. id. 17, 2, 10.
prō-culco, āvī, ātum āre (pro u. calco), niedertreten, I) eig.: 1) lebl. Objj., niedertreten = stampfen, zerstampfen, a) im guten Sinne: uvas, Colum. 12, 19, 3: ficus pedibus lotis in modum farinae, Colum. 12, 16, 3: qui tot proculcavimus nives, so viele Schneefelder überschritten haben, Curt. 6, 3 (9), 16. – b) im üblen Sinne, zertreten, zerstampfen, neve iam pastinatum solum exportantium ramos atque truncos ingressu proculcetur, Colum. 3, 13, 6: argenti certe aurique tantum, ut etiam gregarii milites auro caligas figerent proculcarentque materiam, cuius amore populi ferro dimicant, Iustin. 38, 10, 3: is (aper) modo crescentes segetes proculcat in herba, Ov. met. 8, 290: ferae proculcabunt formidinem (den Federlappen), Sen. de dem. 1, 12, 5: informes voltus sparsamque cruore nefando canitiem sacrasque manus... pedibus civis proiecta superbis proculcavit ovans, Cornel. Sev. b. Sen. suas. 6, 26. v. 16 sqq. – 2) leb. Wesen, a) im guten Sinne, unter seine Füße hinstrecken, alteram (capram) decubuisse atque ita alteram proculcatae supergressam, Plin. 8, 201. – b) im üblen Sinne, niedertreten, zu Boden treten, alqm, Tac. hist. 3, 81: nepotem, tot treten, Iustin. 44, 4. § 4: pedibus virum equinis (v. einem Zentauren), Ov. met. 12, 374: proculcatas (ranas) obteret duro pede, Phaedr. 1, 32 (30), 9. – bes. v. Pferden u. Reiterei, niedertreten, nieder rennen, niederreiten, hunc crebro ungula pulsu incita nec domini memorum proculcat equorum, Verg. Aen. 12, 533 sq.: et turbatus eques sua ipse subsidia territis equis proculcavit, Liv. 10, 36, 5: iamque una ala ipso impetu proculcata erat, Curt. 3, 11 (27), 14: disiectā plebe, proculcato senatu, rapidi equis forum inrumpunt, Tac. hist. 1, 40. – II) übtr.: a) mit Füßen treten, erniedrigen, α) lebl. Objj.: qui fata proculcavit ac vitae bona proiecit, Sen. Phoen. (Oedipi fr.) 193: proculcata desertaque res publica, Suet.Vesp. 5, 3. – β) leb. Wesen: contumeliosā voce proculcatus, Val. Max. 9, 5, 3. – b) Partiz. prōculcātus, a, um, abgetreten = abgenutzt, abgedroschen, alltäglich, auris, Gell. 17, 2, 10: ista verba quae proculcata vulgo et protrita sunt, Gell. 18, 4, 6.
See: proculcare
prōculcō, (13) āvī, ātum, āre (pro, calco), tr., fouler avec les pieds, piétiner, écraser : Liv. 10, 36, 5 ; Col. Rust. 12, 19, 3 ; Ov. M. 12, 374 || fouler aux pieds, mépriser dédaigner : Tac. H. 1, 40 ; Suet. Vesp. 5.
- 1. plattrappen, vertrappen [segetes; solum; ranas; virum pedibus]; verpletteren, onder de voet lopen;
- 2. (metaf.) met voeten treden, vernederen [fata; rem publicam].
prōculcō āvī, ātus, āre
- pro+calco, to tread down, trample upon: eques sua ipse subsidia proculcavit, rode down, L.: proculcato senatu, Ta.: hunc ungula proculcat equorum, V.: segetes in herbā, O.: proculcatas (ranas) obteret duro pede, Ph.: una ala ipso impetu proculcata erat, crushed, Cu.: qui tot proculcavimus nives, i. e. have traversed, Cu.