producibilis
prōdūcĭbĭlis, e, adj.,
- which lengthens out (late Lat.): incus, Hier. Interpr. Orig. in Jer. Hom. 3, 1.
vel potest dici quod forma naturalis et proprietates naturales consequentes angelum sive ex parte materie sive ex parte forme non sunt ~es, nisi a supernaturali agente, id est a Deo a quo est et dependet immediate tantum tota essencia angelorum
[essencia ], excluso esse, habet racionem ~is et non producti
ergo Deus est omnium ~ium a se habens noticiam distinctam et actualem, vel saltem habitualem, priorem eis
et hoc modo concedo quod si Pater est fecundus active, quod Filius est ~is, sed ex hoc non sequitur aliqua potencia quasi-materie
producitur omne ~e a Deo ad intra secundum esse intelligibile, et omnis talis produccio est absolute necessaria, consequens formaliter primum necesse esse
nec est dicendum quod major illa est vera nisi ab eodem agente sint duo effectus necessario secundum ordinem ~es
quilibet effectus ~is a Deo est finitus
quia effectus infiniti arguunt causam infinitam; sed effectus ~es a Deo possunt esse infiniti