prolepsis
prŏlepsis, is, f., = πρόληψις, in rhetoric, a mentioning a thing by a name which it has not yet received,
- anticipation, prolepsis (pure Lat. occupatio), Diom. p. 438 and 439 P.; or an allusion to a thing as having happened before it has actually come to pass, an anachronism, Ascon. ad Cic. Verr. 1, 45 fin.; or a refuting of an objection by anticipation (written as Greek), Quint. 4, 1, 49; 9, 2, 16.
prolēpsis, is, Akk. im, Abl. ī, f. (πρόληψις), die Vorausnahme, Vorauserwähnung, Prolepsis, als gramm. u. rhet. t. t., Diom. 443, 21. Ps. Ascon. ad Cic. II Verr. 1, 117. p. 192, 19 B.
masculum et feminam creavit eos, creavit dicit propter animam et non simul tempore plasmavit eos sed in prescientia, unde hic loquitur de illis in simili, vel ~is est, id est preoccupatio
~is ‥ est praeoccupatio sive praesumtio, dicitur figura, quando ea quae sequi debent ante ponuntur, ut in psalmis: ‘fundamenta ejus in montibus sanctis; diligit Dominus portas Sion.’ anteposuit ‘ejus’ et postea cujus, id est, Domini
in constitutionibus principum ‥ per prolemsim fit plurium conceptio personarum ut non tam persone quam universitatis tota constitutio videatur esse vel quevis alia promulgatio
prolempsis idem est quod anticipatio. est ergo prolempsis quotiens clausula de novo apposita anticipat finem clausule preincepte. hec fit utiliter ex indignatione vel ira
unde debet dici sylepsis quod est concepcio, et ~is quod est presumpcio, que sunt figure construccionis, non sc. sylempsis, prolempsis
de prolempsi contingit dubitare, et est prolempsis ‘rerum seriatim explicandarum presumcio’
sequitur detractionis genus quod in pluribus ejusmodi clausulis consistit, inter quas aliquid est commune quod tamen in unica positum, in reliquis est subaudiendum. ‥ hoc genus in tris species a grammaticis diducitur, zeugma, syllepsin et ‥ ~in
~is est cum generalis dictio, quae in multitudinis numero fere precedit, rursus in partibus intelligitur
fit ~is per omnia quae generale in partes diducunt, per nomina ‥, per pronomina ‥, per adverbia
prŏlēpsis, is, f. (πρόληψις), prolepse [nom de diff. fig. de gramm. et de rhét.] : Ps. Ascon. Verr. 2, 1, 117.