propositor
prōpŏsĭtor, ōris, m. [propono],
- a proposer (eccl. Lat.), Aug. Duab. Anim. 8, 10.
officium ~oris maris et marisci(
Karolus Rex ipse qui S. Othmari hebdomada ipse
Propositor et pincerna per triduum de vico Stainhem servivit, volatiliaque nos edere
fecit. Cap. 16 : Milites quidem, quando sibi absque fratribus esse
vacabat, intus et foris mensæ suæ Propositores et pincernas hebdomadarios habere
solebat, disciplinanterque sibi ab eis ministrari volebat. Adde Eckeardum
Minimum de Vita Notkeri Balbuli cap. 13.Propositornuncupatus. De pincerna itaque minus recte intellexisse videtur vir doctissimus.
Propositores festum fatuorum vocant, in Statuto Ludov. archiep. Senon. ann. 1445. inter Instr. tom. 12. Gall. Christ. col. 96.