prosnesium
prosnēsĭum, ĭī, n. (πρός, ναῦς), amarre : Isid. Orig. 19, 4, 6.
Jam ferreis
anchorarum dentibus littoris scopulos apprehendere inchoabant : jam a navibus pontes
educere, tonsilla figere, Prosnesiorum retinaculis rates sistere festinabant.
Ubi videtur legendum Prodensium,
Prosnesiumapud Isid. lib. 19. cap. 4. funemque interpretatur,
quo navis in litore religatur ad palum. Haud scio an legendum sit
Prymnesium, a Græc.
Primnesiusdicitur
Prosintumvel
Prosnicumlego in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657.
quo navis in littore religatur ad palum. At vero Gallicum
Prosnet, Lignum quoddam prominens vel repagulum videtur, in Lit. remiss. ann. 1416. ex Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 380 :
Le suppliant voulant entrer audit hostel se hurta au Prosnet d'icelui,
telement qu'il se bleça moult fort en la Poitrine.