psaltes
psaltes, ae, m., = ψαλτής,
- a player on the cithara, a musician, minstrel, Quint. 1, 10, 18; Mart. Cap. 9, § 924; Sid. Ep. 8, 9; Inscr. Grut. 331, 2; Vulg. 2 Reg. 23, 1.
psaltēs, ae, Akk. em, m. (ψάλτης), der Saitenspieler, der Zitherspieler, Varro fr., Quint. u.a.
erat bellicosus ut egregius ~es[gl.: citharedus ], filius Jesse [gl.: i. David ]
inpensas eleis palmis fundebat apertis / qua propter, ceu praecinuit Davitica psaltes
ipse sedebat in medio, episcopali nixus subsellio, labor immensus vires exhauserat ut vel ~es esset qui ablutor esse non posset
caritas ‥ de qua dulcisonus decantavit psalta: ‘aquae multae non potuerunt extinguere caritatem’ [] Cant. viii 7
psaltēs, æ, m. (ψάλτης), joueur de cithare, chanteur, musicien : Quint. 1, 10, 18.