purifico
Could not find purificantes in Logeion dictionaries.
purificantes present active participle masculine nominative plural, present active participle feminine nominative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle masculine vocative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle feminine vocative plural of purifico
pūrĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [purus-facio], to make clean, to cleanse, purify (post-Aug.).
- I Lit.: luteos pedes aquā, Plin. 30, 11, 28, § 93: tunicas (oculorum) lacrimationum salivis, id. 11, 37, 54, § 147: favum, id. 21, 14, 49, § 83: agrum, Gell. 19, 12, 11: regnum, Just. 10, 3, 2.—
- II Trop., to purify with religious rites, to expiate, atone for: se a concubitu mariti, Suet. Aug. 94: se, Plin. 8, 1, 1, § 2: quod ille infamavit, te purifica, Lampr. Alex. 7; Paul. Nol. Carm. 6, 72.—Of animals, Plin. 10, 41, 57, § 116.
pūrifico, āvī, ātum, āre (purus u. facio), reinigen, I) eig.: luteos pedes (gallinae) aquā, Plin.: favum, Plin.: agrum, Gell. – II) übtr., religios reinigen, entsühnen, quod ille infamavit tu purifica, Lampr.: tamquam libidines intra pectus inclusas ulli amnes abluant aut ulla maria purificent, Lact.: p. domum totam, Plin.: p. se, Plin.: se apud tria flumina, Lampr.: se a concubitu mariti, Suet.
See: purificare
pūrĭfĭcō, (16) āre (purus, facio), tr., ¶ 1 nettoyer : Plin. 30, 93, etc. ; Gell. 19, 12, 11 ¶ 2 [fig.] purifier : Suet. Aug. 94 ; Plin. 8, 2.
- 1. reinigen, zuiveren;
- 2. (metaf.) ceremonieel reinigen [domum; se a concubitu mariti].
purifico , as, are. (facio.)
淸之。拭淨。鍊純。— se a concubitu mariti 婦淨合房之濁。
Suggest a Translation
See an image
淸之。拭淨。鍊純。— se a concubitu mariti 婦淨合房之濁。
Suggest a Translation
See an image