purifico
Could not find purificate in Logeion dictionaries.
purificate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of purifico
pūrĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [purus-facio], to make clean, to cleanse, purify (post-Aug.).
- I Lit.: luteos pedes aquā, Plin. 30, 11, 28, § 93: tunicas (oculorum) lacrimationum salivis, id. 11, 37, 54, § 147: favum, id. 21, 14, 49, § 83: agrum, Gell. 19, 12, 11: regnum, Just. 10, 3, 2.—
- II Trop., to purify with religious rites, to expiate, atone for: se a concubitu mariti, Suet. Aug. 94: se, Plin. 8, 1, 1, § 2: quod ille infamavit, te purifica, Lampr. Alex. 7; Paul. Nol. Carm. 6, 72.—Of animals, Plin. 10, 41, 57, § 116.
pūrifico, āvī, ātum, āre (purus u. facio), reinigen, I) eig.: luteos pedes (gallinae) aquā, Plin.: favum, Plin.: agrum, Gell. – II) übtr., religios reinigen, entsühnen, quod ille infamavit tu purifica, Lampr.: tamquam libidines intra pectus inclusas ulli amnes abluant aut ulla maria purificent, Lact.: p. domum totam, Plin.: p. se, Plin.: se apud tria flumina, Lampr.: se a concubitu mariti, Suet.
See: purificare
pūrĭfĭcō, (16) āre (purus, facio), tr., ¶ 1 nettoyer : Plin. 30, 93, etc. ; Gell. 19, 12, 11 ¶ 2 [fig.] purifier : Suet. Aug. 94 ; Plin. 8, 2.
- 1. reinigen, zuiveren;
- 2. (metaf.) ceremonieel reinigen [domum; se a concubitu mariti].
purifico , as, are. (facio.)
淸之。拭淨。鍊純。— se a concubitu mariti 婦淨合房之濁。
Suggest a Translation
See an image
淸之。拭淨。鍊純。— se a concubitu mariti 婦淨合房之濁。
Suggest a Translation
See an image