quantocius

quant-ōcĭus, adv. [quanto-ocius],

• the sooner the better, as quickly as possible (post-class.): ut quantocius ad ea perveniat oratio, Mamert. Grat. Act. ad Julian. 2: discede quantocius, ne, Sulp.Sev. Dial. 3, 4; Licin. ap. Lact. Mort. Pers. 48, 10; Vulg. Gen. 45, 19.

quantōcius (= quanto ocius), auf das geschwindeste, je eher je lieber, Licin. b. Lact. de mort. persec. 48, 10. Claud. Mam. grat. act. ad Iul. 2, 6. Commod. instr. 1, 25, 21. Sulpic. Sev. dial. 3, 4, 6. Augustin. serm. 314, 1.

quantocius [LL] 1 as quickly as possible, at once, immediately, forthwith. b (in gl.) very quickly or swiftly. c625 ut nos, reperta portitoris occasione, ‥ prosperis ~cius nuntiis relevetis (Lit. Papae) Bede HE II 11; regulas ex partibus orationum ‥ ~cius [v. l. ~cimus] depromito! Aldh. PR 140 p. 193; cum ad sacratissimos evangeliorum apices venisset, ~cius [vv. ll. quantoties, quantotius, quan tocius, gl.: swiþe raþe] cuncta Stoicorum argumenta et Aristotelicas categorias ‥ despexit Id. VirgP 35 p. 277; illis [corvis] ‥ “in nomine,” inquit, “Jesu Christi abite ~tius [v. l. ~cius] Bede CuthbP 20; Cuthbertus ‥ ad dilectum heremiticae conversationis agonem quamtotius [v. l. ~tius, ~cius] remeare curavit Ib. 36; 801 deprecantes, ut ~tius scribantur et remittantur [tractatus], quia nobis valde necessarii sunt propter legentium utilitatem Alcuin Ep. 216; c1085 (1324) quantocyus petimus ordinari pontificem Conc. II 523a; Goduinus et Haroldus ~cius [ed. OMT: quamtotius] ad concilium ‥ venirent W. Malm. GR II 199; ille ‥ reversus in sese quamtocius redit ad piissimum provisorem W. Dan. Ailred 22; s489 Aurelianus Ambrosius ‥ precepit ut omnes qui potuerunt arma movere ad eum quamtocius convenirent M. Par. Maj. I 220 (= Flor. Hist. I 243); 1257 conductum autem securum ad hoc vobis seu vestris nunciis habere liberaliter faciemus, super quo nos reddatis quamcotius [sic] certiores Cl 115; alioquin certissime sciret Willelmum Normannie comitem ‥ Pontivum quamtocius [ed. Hamilton: quantotius] armatum aditurum W. Guisb. 4 (cf. ib. 123: quam tocius [ed. Hamilton: quamtotius]); 1393 quia cultus Dei hiis diebus plus minuitur quam augetur, anime defunctorum oblivioni traduntur quamtociens, et devotiones vivorum ab ecclesiis plus solito subtrahuntur Lit. Cant. III 21.  b ~cius, velocius GlC Q 25; ~tius, valde cito, quod etiam ~tiens dicitur Osb. Glouc. Deriv. 492. 2 ? as quickly as, as soon as, or, or f. l. Arturus ‥ interna anxietate cruciatus quoniam tociens [v. l. totiens] evasisset [Modredus], confestim persecutus est eum in predictam patriam G. Mon. XI 2 (cf. Eul. Hist. II 361: quamtotius [v. l. quam totiens] evasisset).

quantōcĭŭs (= quanto ocius), au plus vite : Licin. d. Ps. Lact. Mort. 48, 10 ; Aug. Serm. 314, 1.