quassatio

quassātĭo, ōnis, f. [quasso],

• a shaking: capitum, Liv. 22, 17, 3: cymbalorum, a striking together, beating, Arn. 7, 237: quassationes, shakings of the body, Macr. S. 7, 15, 9. —
• II A disturbance, affliction: cessavit quassatio, Vulg. Psa. 105, 30.

quassātio, ōnis, f. (quasso), I) das Schütteln, die Erschütterung, capitum irrita qu., Liv. 22, 17, 3: multa membrorum, Sen. ep. 95, 17: aut ictus aut quassatio aliqua, Sen. nat. qu. 3, 15, 4: quassationes, Leibeserschütterungen, Macr. sat. 7, 15, 9. – übtr., die Plage, et cessavit quassatio, Vulg. psalm. 105, 30. – II) insbes., das Schlagen, Zusammenschlagen, cymbalorum, Arnob. 7, 32.

quassatio [CL] 1 (act of) pounding or violent shaking (also fig). cessantibus stibariorum rastrorumque pulverulentis ~onibus Aldh. Met. 2 p. 67; s1304 non est destruccio sed ‥ hostilium castrorum doctrinalis (v. doctrinalis b); s1415 non ferentes crebras ~ones murorum et edificiorum infra villam Wals. HA II 308. 2 affliction, disturbance. cessavit ~o per vj menses R. Niger Chr. I 32; c1199 Aaron ‥ inter viventes et mortuos se flamme objecit cessavitque ~o [cf. Num. xvi 47: et plaga cessavit] P. Blois Ep. 112. 338B; s1304 sic cessavit ~o tante guerre Flor. Hist. III 320.

quassātĭō, (16) ōnis, f. (quasso), action de secouer, secousse, ébranlement : Liv. 22, 17, 3 ; Sen. Ep. 95, 17 ; Nat. 3, 15, 4 || percussion, coups : Arn. 7, 237.

quassatio , onis. f.
搖勒。搖攏。

Suggest a Translation
See an image

quassātiō ōnis, f

• quasso, a shaking: capitum, L.