quinam
quī-nam, quaenam, quodnam,
- pron. interrog., who, which, what, pray (anteclass.): quinam homo hic ante aedes ejulans conqueritur? Plaut. Aul. 4, 9, 17 (729): quinam Tantalidarum internecioni modus sit? Att. ap. Charis. p. 70 P.: quodnam ob facinus? Ter. Heaut. 956; rarely = uter, which of two? Hi perpetuas inter se controversias habebant, quinam anteferretur, Caes. B. G. 5, 44.
quī-nam, quae-nam, quod-nam, Pron. interrog., welcher-, welche-, welches denn? I) in direkter Frage: qu. homo? Plaut.: quodnam ob facinus? Ter.: sed quinam est iste epilogus? Cic.: quonam tandem modo? Cic.: quodnam tandem genus istuc tam praeclarum litterarum fuit? Cic. – II) in indirekter: quaesivit, quasnam formosas virgines haberent, Cic.: age nunc, isti doceant... quonam modo ab iis principiis profecti efficiatis, ut etc., Cic.: quibusnam manibus aut quibus viribus... tanti oneris turrim moturos sese confiderent, Caes.
inquisiverunt a quodam ibidem orante quodnam esset stallum decani
nesciunt quonam modo
unde inter deos orta est discordia quinam deberent victoriam obtinere
quīnăm, quænăm, quodnăm, adj. et pron. interr. [quodnam touj. adj.], qui donc, quel donc : Pl. Aul. 727 || [en parl. de deux]: inter se controversias habebant, quinam anteferretur Cæs. G. 5, 44, 2, ils avaient entre eux des discussions sur le point de savoir qui des deux serait préféré (à lʼautre).
quī-nam see quisnam.