rancidus
rancidus, stinking, rank, rancid
Could not find rancida in Logeion dictionaries.
rancida feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of rancidus
rancĭdus, a, um, adj. [ranceo, rancens], stinking, rank, rancid.
- I Lit.: cadavera, Lucr. 6, 1155: aper, Hor. S. 2, 2, 89.—
- II Trop., disgusting, loathsome, offensive: aspectus, Plin. 22, 22, 46, § 92.—Comp.: quid rancidius, quam, etc., Juv. 6, 185. — Sup. does not occur.— Adv.: rancĭdē, nauseously, disgustingly: ficta verba, Gell. 18, 11, 2; 18, 8, 1.
rancidus, a, um (ranceo), ranzig, stinkend, I) eig.: cadavera, Lucr.: aper, Hor. – II) übtr., ekelhaft, widrig, aspectus, Plin.: senex, Apul.: rancidae edentularum cantilenae, Prud.: quid rancidius, Iuven. 6, 185.
carnes penitus defecerant quibus diu ~is et putridis vescebantur
quod panes sint muscidi, bacones ~i, pastilli ‥ putridi
oleum ~um et pinguedo ~a et cibi putridi ‥ faciunt istum morbum
caro ~a, A.rest flesche
~a virulentaque ‥ venena
~is,bitrum
tam ~is [gl.: anxiis, fetidis vel amaris, invisis, abhominatis ] fletuum questibus lacrimabundus lugubriter flevitþrogum ,biterum ,feorigum
contra virum Dei zelantes ~a [gl.: ] livoris invidia torquebanturof þron ,æfestigum ,niþfullum , amara
non Mars vulnificus, qui belli semina spargit / rancida Gorgoneis inspirans corda venenis
omnium bonorum invisor, qui ~a corda virorum inficit malitia(
licet error stultorum corruptione ~a Doctrinalis et Accentarii pronunciant delonge, delate, desursum et similia mediam brevi accentu pronunciando(
rancĭdus, (14) a, um (ranceo), ¶ 1 rance, qui sent, avancé : Hor. S. 2, 2, 89 || putréfié, infect, fétide : Lucr. 6, 1155 ¶ 2 [fig.] désagréable, déplaisant, insupportable : Plin. 22, 92 || -dior Juv. 6, 185.
rancidus
adj.
- with comp, stinking, rank, rancid: aper, H.: quid rancidius, quam quod, etc., more disgusting, Iu.