refare

refare [AS reafian] , to plunder, rob, reave. wealreaf, i. mortuum ~are est opus niþingi (Quad.) GAS 393; sepe ‥ boni judices habent malos vicarios et ministros ~antes [v. l. nefandos, AS: reafgende] quorum reatibus ipsi domini constringuntur (Ib.) Ib. 475; weilref dicimus, si quis mortuum ~abit armis aut vestibus aut prorsus aliquibus, aut tumulatum aut tumulandum (Leg. Hen. 83. 4a) Ib. 600.