refugus
refugus, fleeing back, receding, vanishing
Could not find refugi in Logeion dictionaries.
refugi masculine nominative plural, masculine vocative plural, masculine genitive singular, masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of refugus
refugi present passive infinitive, perfect active indicative 1st singular of refugio
refugi neuter genitive singular of refugium
rĕfŭgus, a, um, adj. [refugio],
- fleeing back, fleeing away, receding, vanishing (poet. and in post-Aug. prose; not in Virg. or Hor.): unda, Ov. M. 10, 42; cf. flumen (with fugientia poma), id. H. 18, 182: fluctus, Luc. 1, 411: Nilus, id. 8, 526: mare, Stat. Th. 12, 634: latices, Claud. in Ruf. 2, 509: Nilus, Plin. Pan. 30, 4: equites irritato proelio sponte refugi, Tac. H. 2, 24: umbra, vanishing, Val. Fl. 4, 41: refugosque gerens a fronte capillos, flying back, Luc. 10, 132.— With gen. (late Lat.): jejunii, Ambros. in Psa. 118, Serm. 20, § 4.—Subst.: rĕfŭgus, i, m.: refugos sequi, fugitives, Tac. A. 13, 40; cf. id. H. 3, 61.
refugus, a, um (refugio), I) zurückfliehend, zurückjagend, equites irritato proelio sponte refugi, Tac. hist. 2, 24: quidam in castra refugi, Tac. hist. 3, 61. – subst., refugi (Ggstz. instantes), Tac. ann. 13, 40. – II) poet. übtr. = zurückweichend, unda, Ov.: Nilus. Plin. pan.: capilli a fronte refugi, sich nach hinten legend, Lucan. – m. Genet., refugus ieiunii, Ambros. in psalm. 118. serm. 20. § 4.
‘descenderunt super cadavera volucres et abigebat eos Abraham’ [(] volucres ~os dicit, qui semper volunt contaminare victimas Trinitati a te oblatas Gen. xv 11
inde secedebat in ecclesiam, totaque die ‥ mundanorum ~us celum anhelabat
Ethiopas qui, in arcem David ~i, claves portarum ‥ tradiderant
habentes pressuram in mundo, ut in illo pacem tenerent, ab ipso ~i fuerunt [(? l. non fuerunt ], sed ipsum refugium potius habuerunt
Judei ‥ ut quosdam ab errore suo refugas [ed. OMT: ~os ] ad Judaismum revocarent ‥
Dei clementia nos filios vocat, et a se ~os et ad eterna supplicia properantes nos revocat
“antea”inquit “crispabis pectine ~um a fronte capillum quam ego vicecomitisse indicam repudium”, cavillatus in virum cujus pertenuis cesaries pectinem non desideraret
[Wlstanus ] demulcebat ‥ caput ipsius, cui jam ~is a fronte capillis dampnosa cesaries erat
pars ima [sc. insule ] recessu / abditiore jacens refugos falcatur in arcus
molles ‥ arcuat artus / in talos refuga cervice
rĕfŭgus, (14) a, um (refugio), ¶ 1 fuyard, fugitif : Tac. H. 2, 24 || subst. m. refugi Tac. Ann. 13, 40 ; H. 3, 61, les fuyards ¶ 2 qui fuit, qui échappe, qui se dérobe : refugi fluctus Luc. 1, 411, le reflux ; cf. Plin. Min. Pan. 30, 4 || [fig.] refugi a fronte capilli Luc. 10, 132, chevelure rejetée en arrière || refugus jejunii Ambr. Psalm. 118, serm. 20, 4, qui fuit le jeûne.
- 1. (terug)vluchtend [equites];
- 2. (metaf.) terugwijkend [unda; fluctus].
refugus , a, um. adj.
逃退者。Mare refugum 退潮。Sequi refugos 追趕逃人。Capilli refugi 向後之髮。
Suggest a Translation
See an image
逃退者。Mare refugum 退潮。Sequi refugos 追趕逃人。Capilli refugi 向後之髮。
Suggest a Translation
See an image
refugus
adj.
- FVG-, fleeing back, receding, vanishing: unda, O.: flumen, O.—As substm.: refugos sequi, fugitives, Ta.