reloquus
rĕ-lŏquus, a, um, adj. [re-loquor],
- speaking back, answering, opposing: hinc dicuntur eloquium ac reloqui in fanis Sabinis, e cellā dei quei loquuntur, Varr. L. L. 6, § 57 Müll. (cf. Lachm. in Lucr. 5, 679).
reloquus, a, um (reloquor, Not. Tir. 26, 15 a), zurück-, gegenredend, entgegnend, Ggstz. eloquus, Varro LL. 6, 57.
rĕloquus, a, um, qui donne une réponse [oracle] : *Varro L. 6, 57.