remansa
remanet, superest. Statuta Vercell. lib. 7. fol. 177. v° :
Et si scopaturam vel Remansam aliquam habuero, illum salem extraham de
ipsa gabella ipsa die vel sequenti. Actus notorietatis stagnorum Bressiæ apud
Guichenon. in Probat. pag. 170. et Revellum in Usibus Bressiæ pag. 266 : Unaquæque
calciata stagni debet habere de Remansa de retro unum jactum bercæ, qui jactus solet
æstimari de largitudine septem pedum cum dimidio. Ubi Remansaest spatiolum terræ pone
calciatamseu aggerem, ut inde terra capiatur ad reficiendam calciatam, cavitates et foramina claudenda, ne aqua dilabatur.
Remessance, eadem acceptione, in Charta Joan. de Castell. dom.
de Gandelusann. 1323. ex Reg. 62. Chartoph. reg. ch. 27 :
Et après le décès de nous Jehan, il auront et amporteront
la Remessance d'icelle somme. Vide supra Remanantum.