rescriptio
rēscriptĭo, ōnis, f. [rescribo, I. B. 1.];
- in jurid. Lat. for rescriptum, an imperial rescript, Dig. 1, 18, 8 sq.
rescrīptio, ōnis, f. (rescribo), ein kaiserlicher Erlaß, ICt.
causa quare super rescriptis in literis summi pontificis licite disputatur est quia litere sepe per ~onem et falsas suggestiones impetrantur
ut pollicita codicelli ~o [gl.: ] tanto temporis intervallo protelareturgengewrit, behaten gewrit
cum frequenter vacans otio scripturam tue dilectionis animo collegissem ‥ ea conditione ad rescribendum pro viribus animum renitentem et reclamantem induxi, quatinus in ~onibus nostris discretionis intuitu consideres si quid utilitatis afferant
patri nostro omnia litteris nostris et nuntio renuntiabimus, expectantes super hoc ejus ~onem
~o subdelegatorum ad judices principales
protulit eciam ‥ litteras ~onum ejusdem Willelmi propria manu sua scriptas et sigillo suo signatas
rescrīptĭō, ōnis, f. (rescribo), rescrit : Dig. 1, 18, 8.
Sæpe
audivi Cæsarem dicentem hac Rescriptione, etc. Lex 9. ibidem :
Generaliter quotiens Princeps ad Præsides provinciarum remittit negotia per
Rescriptiones, etc. Alias Rescriptio, nostris
Rescriptionpræterea nuncupatur Apparitoris declaratio, relatio, seu ejusdem exemplar. Stat. ann. 1355. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 681. art. 7 :
Et bailleront et seront tenus
de bailler (les sergens) ... copie de leur Rescription, se il en sont
requis, soubz leurs seaulx, aux coux de ceux qui les requerront. Vide supra
Relatio 1.