restruo

rē-strŭo, xi, ctum, 3, v. a., to erect again (eccl. Lat.).

• I Lit.: aras, Tert. Apol. 6 fin.: statuas dejectas, id. ad Nat. 1, 10.—
• II Trop., to restore: Deus eam restruebat fidem, quam populus destruebat, Tert. Res. Carn. 31.

re-struo, strūxī, strūctum, ere, wieder erbauen, wieder errichten, I) eig.: aras, statuas, Tert. apol. 6; ad nat. 1, 10. – II) bildl., wieder herstellen, fidem, Tert. de res. carn. 31.

See: restruere

restruō, ĕre, tr., réédifier : Tert. Apol. 6 || [fig.] rétablir : Tert. Res. 31.