rheuma
rheuma, ătis, n., = ῥεῦμα.
- A flow, flood: maris (i. e. aestus), Veg. Mil. 5, 12.—
- II A catarrh, rheum, Hier. Ep. 122, 1.
rheuma, atis, n. (ῥεῦμα), I) die Strömung, aestu quodam, quod rheuma vocant, Veget. mil. 5, 12. Ambros. hexaëm. 5, 10, 29. – II) der Fluß im Körper, der Katarrh, der Rheumatismus, Hieron. epist. 122, 1. Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 8: heteroklit. reuma, ae, f., Isid. orig. 4, 7, 11 (wo fluor reumae).
rema,stream
reuma,streum
rivus aque dulcis per vallem rheumate vergit / ad flumen
insueta maris ~ata nautas ‥ desperare cogebat [sic ]
excitat amissum reuma repente Notum
~a, -atis, i. tempestuosa maris inundatio
Farne ‥ bis cotidie accedente aestu oceani, quem reuma vocant Graeci, fit insula, bis renudatis abeunte reumate litoribus contigua terrae redditur
quando et lumen lunae et reuma oceani in cremento est
[memorat se ] non oportere hujusmodi curaciones exercere in teneriori crescentis lune etate vel recenter erumpente fluentis pelagi ~ate
cursu et recursu pelagi et fluminis ‥ litus devorante equoreo reumate
reumate adveniente festinanter anchoras sustulerunt ac ‥ navigaverunt
reumate cotidiano non cessat eam [sc. Cestriam ] revisere maris patentissima plenitudo
reuma,gebrec
flegmon, apoplexis, reuma, liturgia, spasmus
aut gressus prohibens, aut reummate pectora stringens
oscula sumpturus, os, nares tergere cures; / sepius ex illis emanat reuma, saliva
frequentius tamen fit [dolor dentium ] ex reumate humorum frigidorum et quandoque calidorum
isti ‥ concursui defuimus interesse, quodam gravi causante reumate quod nos ‥ invasit(
tussis et ptisis sunt cause [sciatice ] propter ‥ vapores ascendentes et similiter reuma descendens ad spatulas
si accipiter reuma patitur ‥ calamum uni nari appone et cum ore tuo sugendo reuma extrahe
rysis est fluxus a quo reuma, quod sumitur pro humore superfluo distillante a capite
reuma dicitur quasi ruens materia vel quasi repens materia ‥ cujus diffinitio est: reuma est fluxus humoris ruentis a capite ad partes subjectas
reuma, i. fluxus ‥ et dicitur de ruo, -is, quasi ruens materiam
1 rheuma, ŏtis, n. (ῥεῦμα), ¶ 1 marée, flux de la mer : Veg. Mil. 5, 12 ¶ 2 catarrhe : Hier. Ep. 112, 16 ; (fig.) Hier. Ep. 122, 1.
2 rheuma, æ, f. , c. le précédt : Isid. Orig. 4, 7, 11.
- 1. stroming, tij;
- 2. (med.) vochtafscheiding.
Pisces ex
plurimis locis, a diverso sinu maris, innumeri velut consilio convenientes, conjuncto
agmine flatus aquilonis petunt, et ad illud septemtrionalium mare partium quadam
naturæ lege contendunt. Dicas, si ascendentes videas, Rheuma quoddam esse : ita
proruunt fluctusque intersecant, per Propontidem in Euxinum pontum violento impetu
perfluentes.Quibus dicendum est nautas solere Rheumate gurgitum fractis viribus
ripæ redditos, cum alia defuerint subsidia, festivo conamine sentes
apprehendere. S. Hilarius Arelat. in Vita S. Honorati pag. 15 : Illud
commemorasse sufficiat, intrepide ab illis pro Christi desiderio maris Rheuma
toleratum.velgyle-stream, id est fluminis inundatio. Glossæ Isidori :
Accedente
æstu Oceani, quem Rheuma vocant Græci. Menstruum maris Rheuma,in libro Miraculorum S. Vulfranni num. 8. Florentius Wigorn. ann. 1075 :
Ibi tandiu
expectavit, quoad maris æstus veniret. Mox : Inde rebus omnibus
dispositis et ordinatis, Rheumate adveniente, festinanter anchoras sustulerunt.
Chronicon Regum Manniæ : Rheuma maris Ramsa amnis alveum impleverat.Virgo interim sancta cum suis navem paratam intrans, maris contracti Reuma
solummodo exspectabat.Amantius Præpositus...... occiditur, et
in Rheuma jactatur. Et infra : Hypatius..... nocte cum Pompeio occiditur,
et in Rheuma jactatur. Quo loco Chronicon Alexandrinum de eodem Hypatio
scribens, habet : καὶ ἐῤῥίψησαν τὰ λείψανα αὐτῶν εἰς τὴν θάλασσαν.
Jussit incendio concremari Claudium, Præpedignam, Alexandrum et Cuthiam ac
Maximum, et in Rheuma jactari : hoc est, in Tiberim ; hic enim de Romæ gestis
agitur.Plenus rheumate: ita Glossa ad hos versus ex Poeta MS. infimi ævi ex Bibl. Thuana cod. 525 :
Pusio, Reumaricus, pullus, lapatus, et hircus. Quia locus
valde Reumaticus fuit, in quo supra terram cista stabat, de quibus omnes doluerunt.
Rheumaticus Plinio, ut Græcis Reumaticusdicitur locus humidus, quod fluxionibus obnoxii sint, qui habitant in locis humidis.
Reumatizant. Theodorus Priscianus lib. 1. cap. 12 :
Si oculi
Rheumatidiaverint , his vini et carnium parcitas indicenda est. Dioscoridi,
Oculi Rheumatizantes. Fulbertus Carnot. Epist. 67. 1. edit. : An morbus
Rheumatizantis et nauseantis stomachi, an passio cerebri mentem lædens ? S.
Hieronym. Epist. 89. cap. 5 : Capitis naribus purgamenta projicere, sputis Rheumata
jacere, etc.rheumateseu fluxione. Vita S. Procopii, tom. 2. Julii pag. 145 :
Quæ noctu longa suspiria, Reumatizatis oculis, inundantibus lacrymis, trahens,
cœpit S. Patris suffragia toto anhelitu usquequaque implorare, etc.rheuma, rheumătis, n.: flusso e riflusso, marea Veg; ● ≊ Crist.