rhythmicus

rhythmĭcus, i, m., = ῥυθμικός,

• one who pays attention to rhythm, or who teaches the art of preserving rhythm in composition, Cic. de Or. 3, 49, 190; Quint. 9, 4, 68: melo favente rhythmico, Mart. Cap. 2, § 121.

rhythmicus, a, um (ῥυθμικός), rhythmisch, magistri, Ter. Maur. 1354: ratio, Diom. 494, 25: melo favente rhythmico, Mart. Cap. 2. § 121. – subst., a) rhythmicī, ōrum, m. (ῥυθμικοί), Lehrer über Numerus u. Takt, Rhythmiker, Cic. de or. 3, 190. Quint. 9, 4, 68. – b) rhythmica, ae, f. (ῥυθμική), die Lehre vom Rhythmus, die Rhythmik, Cassiod. de music. p. 587 Garet. Isid. orig. 1, 2, 1 u.a.

rhythmicus (ryth-) [CL < ῥυθμικός], of or concerned with rhythm that produces a pleasing sound; b (of rhythmic syllabic as dist. from quantitative metrical verse in Latin); c (in vernacular language); d (mus.). rhithmicus, -a, -um, i. dulciter sonans Osb. Glouc. Deriv. 504; tali magistro [sc. Jesu Christo] magnum dedecus et irreverentiam ingerit qui mentem ponit in verbis rithmicis aut curioso dictamine compositis contempta verborum serie postposita vel mutata quam posuit ipse Deus Edmund Spec. Relig. 77 (cf. Spec. Eccl. 77: verba ritmica et curiosa).  b ut non inconvenienter carmine rithmico [gl.: getel, rithmus i. numerus, i. numerali] dici queat: Christus passus patibula / atque leti latibula / virginem virgo virgini / commendabat tutamini Aldh. VirgP 7; quamvis [historia Job] partim sit metrico vel rhythmico scripta sermone Bede AM 140; 746 ut mihi Aldhelmi episcopi aliqua opuscula seu prosarum seu metrorum aut rithmicorum dirigere digneris (Lullus) Ep. Bonif. 71; 10‥ carmine rithmico, smicere leoðe WW; miserias captivitatis sue ut erat jocundus et lepidus ‥ retulit rithmicis versibus cum facetis modulationibus Ord. Vit. X 21 p. 132; in papam ‥ carmina famosa ‥ plurima tam metrica quam †ridicula [MS: ridmica] ‥ evomuit Gir. Spec. IV 15 p. 292; hujus quidem tria sunt genera: metricum, rithmicum, et prosaicum Gerv. Melkley AV 216; in sermone prosaico, metrico, et rhythmico Bacon Tert. 230; dictaminum quattuor sunt genera, viz. aliud metricum, aliud prosmetricum, aliud ruthmicum seu rithmicum, et aliud prosaycum Dictamen 337.  c in cantilenis ~is et dictamine tam subtiles inveniuntur ut ‥ exquisite inventionis lingua propria tam verborum quam sententiarum proferant exornationes Gir. DK I 12; vitam ‥ Prothomartiris ‥ Albani ‥ in vulgare nostrum rithmico modo traductam Reg. Whet. I 426.  d fidiculam quoque concordi modulationis armonia resonantem vij constare fidibus rithmica musicorum regula declarat Aldh. Met. 3; musica succedit que nunc harmonica, sepe / rythmica me tenuit, voce sonisque juvans L. Durh. Dial. IV 102.

rhythmĭcus, a, um (ῥυθμικός), qui concerne le rythme, rythmique, mesuré, cadencé : Diom. 494, 25 || rythmĭcī, ōrum, m. , les techniciens du rythme : Cic. de Or. 3, 190 ; Quint. 9, 4, 68.

rhythmicus , i. m.
作對韻詩者。

Suggest a Translation
See an image

rhythmicus adj.

• , ῥυθμικός, rhythmical.— Plur. m. as subst, teachers of rhythmical composition.