rivulus
rivulus, a small brook, petty stream, rill, rivulet
rīvŭlus, i, m. dim. [rivus], a small brook, a rill, rivulet.
- I Lit.: Almonis, Prud. στεφ. 10, 160; Vulg. Job 20, 17: aquarum, id. Cant. 5, 12.—
- II Trop. (only in Cic., who, on the other hand, uses rivus in the lit. sense): influxit non tenuis quidam e Graeciā rivulus in hanc urbem, sed abundantissimus amnis illarum disciplinarum et artium, Cic. Rep. 2, 19, 34: rivulos consectari, fontes rerum non videre, id. de Or. 2, 27, 117; so (opp. fontes) id. Ac. 1, 2, 8; id. Cael. 8, 19 (but the correct read. is ramuli, Cels. 7, 4, 1).
rīvulus, ī, m. (Demin. v. rivus), das kleine Gerinne, I) eig. u. übtr.: a) der kleine Bach, das Bächlein (ital. rivolo), r. tenuis, Varro r. r. 3, 5, 11: r. quidam serpens leniter, Apul. met. 4, 4: r. proximus, ibid. 4, 23: r. Almonis, Prud. perist. 10, 160: rivuli aquarum, Vulg. cant. 5, 12: rivuli fluminum, Vulg. Iob 20, 17: fons rivulis pluribus dispersus, Apul. met. 4, 6: interloquentibus rivulis, Itin. Alex. 20 (51): ut sudor ex ea (manu) rivulo laberetur, Apul. flor. 9. – b) der Kanal, Gang, si plures se quasi rivuli (fistulae) ostendunt, Cels. 7, 4, 1: eius (urnulae) orificium non altiuscule levatum in canalem porrectum longo rivulo prominebat, Apul. met. 11, 11. – II) bildl., Cic. de or. 2, 117 u.a.: Ggstz. fons, Cic. Acad. 1, 8 u.a.
per obstrusis cavernarum ~ulis [v. l. ~olis ]
circa ribulum [v. l. rivulum ] qui dicitur Fiscesburna
~ulus,lytel riþ
precipe, ait, hauriri stagnum per ~ulos
‥ aquam plurium brachiorum: dum aliquod horum obstruebatur, infiniti succedebant ~uli
prout jacet in ‥ aquis, stagnis, ~olis, pratis
hic ~ulus,a bek ‥ hic ~ulus,a lake
per has [sc. ] postremo ascenditur ad sapientiam quasi per ~ulos ad fontemcardinal virtues
nec ‥ est quod ~ulus fonti, stilla mari, atomus monti ‥ valeat coequari
tanquam a fonte ~ulus ‥ emanat
montanus torrens crebris tempestatum ~ulis auctus
ille ~ulus descendit usque in rivulum de Drumgran
positus juxta parvum ~ulum molendini ‥ ac si fuisset submersus in rivello illo(
situm est ‥ inter ‥ communem ~olum exeuntem de molendino
[naves ] per ‥ piratas extra aquam et rivolum de Forth ‥ spoliate fuerunt
cellarius ipse ‥ de ~ulo monasterii aquam hauriens(
crebris lacrimarum ~ulis maestas genas rigavit
statim precibus impletis tersisque ocellis e lacrymarum ~ulis
currebant ‥ ~uli argenti et auri et metallorum fusilium
non ‥ in viscerato medullitus fervore venarum ~ulos sugentes gustant divinitatis
ex his duobus coenosis ~ulis omnis haereticorum pravitas emanavit
scientie valde potatus ~ulis
lingua et labia ac si quidam argenteus canalis sunt, per quem de cordis fonte ~uli lactis et mellis erumpunt
esto ~ulus ut te semper a fonte [sc. Spiritus Sancti ] derivari recorderis
sic omnes ~ulos argumentorum suorum ex dictis philosophorum trahebant
cur et vestrae flumina sapientiae nostrae ~ulos intellegentiae respuere debent
per amena virtutum ipsius prata stylo nostro effodiente, nequaquam nunc rivus, sed nec etiam ~ulus ducendus est
rīvŭlus, (16) ī, m. (rivus), petit ruisseau, filet dʼeau : Prud. Perist. 10, 160 || [fig.] Cic. Rep. 2, 34 ; de Or. 2, 117 ; Ac. 1, 8.
rīvŭlus, i, m.: ruscello, rigagnolo; ● rivolo; tardi ingeni est rivulos consectāri, fontis (∨ fontes) rerum non vidēre Cic è proprio di una mente pigra andar dietro ai rigagnoli, ma trascurare la sorgente delle cose.
rīvulus or rīvolus ī, m dim.
- rivus, a small brook, petty stream, rill, rivulet.—Fig.: non tenuis artium: rivulos consectari, fontīs rerum non videre.