rustica
rustĭca, ae, v. rusticus, I. B. 2.
De assassinis et eorum receptatoribus
puniendis : Condemnentur duplicatis pœnis constitutis per Statutum, sub Rustica de
vulneribus et percussionibus. Procul dubio legendum est Rubrica. Vide in hac voce.
rustĭca, ae, f.: gallina selvatica Marz.
rūstica ae, see rusticus.