rusticanus
rusticanus, of the country, rustic, country-
Could not find rusticane in Logeion dictionaries.
rusticane adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of rusticanus
rustĭcānus, a, um, adj. [rusticus],
- of or pertaining to the country, rustic, country- (Ciceron.): homines ex municipiis rusticanis ... rusticana relegatio, Cic. Rosc. Am. 15, 43 sq.; cf.: homines rusticani ex municipiis, id. Verr. 2, 1, 48, § 127: homo, id. ib. 2, 5, 13, § 34: multum mecum municipales homines loquuntur, multum rusticani, id. Att. 8, 13, 2: vir, id. Tusc. 2, 22, 53: aliquis, id. de Or. 1, 56, 239: illud quod loquitur priscum visum iri putat, si plane fuerit rusticanum, id. ib. 3, 11, 42: tugurium, a peasant’s hut, Hier. Ep. 52, 2, 6.
rūsticānus, a, um (rusticus), das Land od. den Landmann betreffend, in bezug auf Herkunft, Aufenthalt u. dgl., ländlich, bäuerlich, vita, das Landleben als bloßer Aufenthalt auf dem Lande (hingegen rustica vita das Landleben mit allen Beschäftigungen, die dahin gehören), Cic.: rusticanus vir, sed plane vir, auf dem Lande aufgewachsen, erzogen, Cic.: homines rusticani ex municipiis, Landbau treibende, Cic.: quidam rusticanus, Cic.: sum quidam rusticanus upilio, Apul.: illud, quod loquitur, priscum visum iri putat, si plane fuerit rusticanum, Cic. – r. tugurium, Bauernhütte, Hieron. epist. 52, 6. – Sing. subst. rūsticānus, ī, m., der Landmann, Augustin. serm. 102, 5: Plur. subst., rūsticānī, ōrum, m., Landleute, Bauern, Eutr. 9, 20.
his ipse aliisque hujuscemodi studiis intentus laborabat, propriasque manus ~is actibus pro amore Dei mancipabat
quid ei cum privato et ~o fortasse studio, qui publice auctoritatis insignibus fulget?
tribula instrumenta sunt ~a
felix tellus ingravata, / sed nec scissa nec sulcata / rusticano vomere
hec sunt festa in quibus post missam opera ~a concedimus, sed antequam non
quam solicole consueverant ~a locucione Suthereye appellare
si quis(in ceorlisces mannes flette gefeohte , id est in ~i hominis domus area pugnet, quinque sol. emendet ipsi rustico
ne nobilitatem deliciis nutritam ~us et vilior cibus corrumperet
~o more sevientes, alii vangas resarciendo voces stridentes efferunt
ut dici solet ~o proverbio
tunc decano interprete usus, ignorabat enim linguam ~e mulieris
vetus aecclesia quam sanctus Ebrulfus construxerat parva et ~i operis erat
adeo tota illa scientia aruit, ut nec ~am simplicitatem delectet
dissimulabat vero narrare pre simplicitate et ~a verecundia seriatim que audierat et viderat
hec ad te nunc scribo ‥ partim ‥ exercicii causa ut hunc jejunum et ~um sermonem verbis corrigas ac urbanum reddas
neque ~o more assidentem molescet brachium supra quadram pro sale aut calice porrigendo
j carrugatam terre in Westona, unde iiij bovate sunt de mero dominico, et alie iiij de terra rusticanea
in ~am servitutem translatum
si contingat quod eclesia in ~a villa edificetur, sumpta a rege licentia, et in eadem missa celebretur et corpora ibi sepeliantur, exinde villa illa primo ~a fiet libera
dedi et concessi ‥ duodecim acras ~as, que incipiunt a fossato
proficiscebat juxta fluvium Tesgeta tendens in meridiem inter montana docens ~os et baptizabat eos
cometa ‥ stella, quam nonnulli existimant ~orum esse temporum ante fluentium omen
affuit ex parte alia ~us cum multo rusticorum tumultu
si ~i vel manentes vel inde recedentes terram suam incultam reliquerint ‥
mulieres ‥ mundantur per menstruum ‥ vel per sudorem ut ~e
pauperes sunt rusticani, / balbi, rudes et insani, / pauperes sunt cuculi
rūstĭcānus, (13) a, um (rusticus), de campagne, rustique : rusticanus homo Cic. Verr. 2, 5, 34, campagnard, paysan, cf. Tusc. 2, 53 ; Att. 8, 13, 2 ; vita rusticana Cic. Amer. 44, vie à la campagne ; rusticanum tugurium Hier. Ep. 52, 6, hutte de paysan || subst. rusticāni, ōrum, m. , gens de la campagne, paysans : Eutr. 9, 20.
Patet in diversis voluminibus ab eo compilatis
sermonum, quos Rusticanos appellari voluit, etc.rūsticānus
adj.
- rusticus, of the country, rustic, country-: municipia: illud quod loquitur si plane fuerit rusticanum.