saltim
saltim, v. saltem init.
saltim, Adv. = saltem, w. s.
saltatim adverbium [v. l. in marg.: vel ~im ]
in literatura ‥ et artibus sufficienter instructi, et inde non ~im sed gradatim et sensim ad scientias alias ‥ provecti
gradatim tamen ad hoc et non ~im accedemus
1 saltim, en sautant : Prisc. Gramm. 15, 19.
2 saltim, v. saltem.
Est etiam Saltim adverbium præsentis temporis sicut sunc, modo. Vita
S. Vincentii Madelgarii tom. 3. Julii pag. 668 : Nunc ergo constituendis tam
præclaræ materiei verborum ornatibus, quis Saltim peritorum sufficit conatus.
Saltim, pro saltem, non semel occurrit in Cod. Theod. et alibi.