sanctificus
Could not find sanctifica in Logeion dictionaries.
sanctifica feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of sanctificus
sanctifica present active imperative 2nd singular of sanctifico
sanctĭfĭcus, a, um, adj. [sanctifico],
- sanctifying (eccl. Lat.): auctor Spiritus, Juvenc. praef. 1 fin.
sānctificus, a, um (sanctus u. facio), I) act., heiligend, Eccl. – II) passiv, geheiligt, vates, Iuven. in Levit. 136.
[Matthaeus ] plurima sanctificis narrans miracula scedis
in qua die frequenter Christus ad laudem et gloriam ~i nominis sui miracula facere et ostendere est dignatus
illud ~um confixi Domini ferrum invenerunt coaluisse ad integrum
sānctĭfĭcus, a, um (sanctus, facio), sanctifiant : Juvenc. pr. 1.
Quæ tam Sanctifici conservant munera tactus.