sanguinus
hec ~us, arbor coloris sanguinii
Sanguinus, quædam parva arbor, quod cortex et fructus
ejus sit sanguinei coloris ; unde hoc sanguinetum, locus ubi abundant sanguini.
Lex Longobar. lib. 2. tit. 38. § 1. Qui ad arborem, quam rustici
Sanguinum vocant, atque ad fontanas adoraverit, etc. Ita Sanctivum. V. Sacrivus.
Sanguine, Panni species, a sanguineo colore sic dicta, coccineus. Lit. remiss. ann. 1390. in Reg. 138. Chartoph. reg. 281 :
Un
surcot long de drap de Sanguine, fourré de panne. Aliæ ann. 1397. in Reg. 153.
ch. 204 : Une houppellande de Sanguin, doublé de pers. Une courte robe de Sanguine
à femme, fourrée de penne, in aliis ann. 1400. ex Reg. 155. ch. 311. Vide in
Pannus.