satus
satus2, a sowing, planting
Frieze-Dennison Vergil
satus , a, um: begotten of, born of, sprung from, with abl., 2.540; offspring, son of, 5.244; daughter of, 7.331. (serō, serere, sēvī, satus)
Could not find satusque in Logeion dictionaries.
satusque masculine nominative plural, masculine nominative singular, masculine genitive singular, masculine accusative plural of satus2
sătus, a, um, Part. of 1. sero.
sătus, ūs, m. [1. sero], a sowing, planting (several times in Cic.; elsewhere rare).
- I Lit.: satui semen dederit nemini, Cato R. R. 5, 3: herbam asperam, credo (sc. exstitisse), avium congestu, non humano satu, Cic. Div. 2, 32, 68: quid ergo vitium ortus, satus, incrementa commemorem? id. Sen. 15, 52.—
- B Transf., a begetting, producing; origin, stock, race: a primo satu, quo a procreatoribus nati diliguntur, Cic. Fin. 5, 23, 65; cf.: genitalis, Lucr. 4, 1229: me ut credam ex tuo esse conceptum satu, Att. ap. Non. 174, 12; cf. id. ib. 174, 14: Herculi Jovis satu edito, Cic. Off. 1, 32, 118: ex hominum pecudumve conceptu et satu, id. Div. 1, 42, 93: Caeli satu Terraeque conceptu generati, id. Univ. 11.—*
- II Trop., seed: philosophia praeparat animos ad satus accipiendos, Cic. Tusc. 2, 5, 13.
satus, ūs, m. (sero, sevi etc.), I) das Säen, die Saat, das Pflanzen, vitium, Cic.: seges ab satu, Varro LL.: satui semen dare alci, Cato r. r. 5, 3. – meton., die Saat, im Bilde, philosophia praeparat animos ad satus accipiendos, Cic. Tusc. 2, 13. – II) übtr., die Zeugung, der Ursprung, das Geschlecht, der Stamm, Hercules Iovis satu editus, Cic.: a primo satu, Cic.
1 sătus, (14) a, um, part. de sero 3 .
2 sătŭs, (14) ūs, m. , ¶ 1 action de semer ou de planter : Cato Agr. 5, 3 ; Cic. Div. 2, 68 ; CM 52 ¶ 2 [fig.] a) production, génération, paternité, race, souche : Cic. Fin. 5, 65 ; Off. 1, 118 ; Div. 1, 93 ; b) pl., semences : Cic. Tusc. 2, 13.
- 1. het zaaien, planten [vitium];
- 2. (meton.) zaad; ➤ (metaf.) philosophia animos ad satus accipiendos praeparat (Cic.);
- 3. (metaf.) het verwekken, oorsprong, geslacht [Iovis; hominum]; ➤ a primo satu.
satus (1)
- P. of 1 sero.
(satus (2) ūs), m
- 1 SA-, a sowing, planting(only accsing. and plur.and ablsing.): herbam (exstitisse) non humano satu: vitium.—A begetting, producing, origin, stock, race: a primo satu: Herculi Iovis satu edito.—Fig., seed: philosophia praeparat animos ad satūs accipiendos.