saura
saura, ae, f. (σαύρα), die Eidechse, Isid. orig. 12, 4, 37. Laev. fr. b. Apul. apol. 30 extr. p. 40, 16 Kr. (Laev. fr. 10 L. M. sauri v. σαῦρος = σαύρα).
de ~a lacerto
genera lacertorum plura, ut botrax, salamandra, †suara [l. saura ], stellio, botruca
contra tales angues pugnat ~a bestia, sc. modica, id est lacertula
1 saura, æ, f. (σαύρα), sorte de lézard : Isid. Orig. 12, 4, 37.
Ad infirmorum curam mansionilem, qui
dicitur Bothmeregus, et quantumcumque decet Sauram, id est, de porcis, mutones,
berbices, pullos, ova... concessimus. Legendum videtur staurum. Vide in hac voce.
Marsilienses, audito eo, navem unam magnam quam
præparaverant cum duabus galeis in cursum mittere, et quæ jam erat ad Pamagum ad
Marsiliam, extra buccam timore nostrarum duxerunt, et ibi cum tota Saura et vianda inter
portum Archerium et Turretam naufragium passa fuit. Ubi eadem notione qua
Staurumintelligi debere nemo non videt.