saxiscus
Id est gabathas aureas duas, alias
Saxiscas numero quinque. In Gregorio IV. : Obtulit 3. gabathas
Saxiscas. In Leone III. : Turibulum aureum exauratum unum, dextram Saxiscam
unam coronas aureas 12. etc. In Nicolao I. : Gabatham Saxiscam de argento
purissimo, etc. Ubi Bulengerus : Cur vocet Saxiscas, ignoro, nisi forte
quia imitantur conchulas illas et patinas, quæ in rupibus et antris reperiuntur.
Sed potior est conjectura, ita dictas ejusmodi gabatas, quod opere Saxonicoelaboratæ essent : nam
Saxiscusdicitur pro
Saxonicus. Bulla Benedicti VIII. PP. ann. 1023. in Bullario Casinensi tom. 1. pag. 7 :
Nec non et calicem Saxonicum
majorem, cum patera sua, quem Theodoricus Saxonum Rex B. Petro olim
transtulerat.Saxiscæsic dictæ, quasi in Saxonia, vel Romæ in vico Saxonum fieri solitæ. Vide Fontan. in Disco argent. votiv. vett. Christian. pag. 6. edit. ann. 1727.