scaevus
Could not find scaevis in Logeion dictionaries.
scaevis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of scaevus
scaevis masculine dative plural, masculine ablative plural, feminine dative plural, feminine ablative plural of scaeva
scaevus, a, um, adj. [kindred with Sanscr. savya, laevus, sinister, as the Gr. σκαιός and the Germ. schief, oblique], left, that is on the left, towards the left side (rare; most freq. in Appul.; syn. laevus, sinister).
- I Lit.: itinera portarum, i.e. running from right to left, Vitr. 1, 5, 2: iter, Serv. Verg. A. 3, 351.—
- II Trop.
- A Awkward, perverse, stupid, silly: scaevus profecto et caecus animi forem, si, etc., Gell. 12, 13, 4: mulier, Ap. Met. 9, 14, 11; scaevus iste Romulus, Sall. H. Fragm. 1, 41, 5 Dietsch: fabula, Paul. Nol. Carm. 11, 44.—
- B Of fortune, unfavorable, untoward, unlucky: fortunam scaevam an saevam verius dixerim, Ap. Met. 2, 13, 7; praesagium, id. ib. 10, 17, 18; 7, 20, 1.—Sup.: scaevissimum somnium, Ap. Met. 4, 27, 1.—Hence, subst.: scaeva, ae, f., a sign or token in the sky (observed by a Roman on his left; v. laevus), an omen: bonae scaevae causă...Ea dicta ab scaevā id est sinistrā, quod quae sinistra sunt, bona auspicia existimantur...a Graeco est, quod hi sinistram vocant σκαιάν, Varr. L. L. 7, § 97 Müll.; cf. Fest. p. 325 ib.: bona scaeva est mihi, Plaut. Ps. 4, 7, 39 (1141); so, bona, id. Stich. 5, 2, 24 (672): canina scaeva, taken from the barking of a dog, id. Cas. 5, 4, 4 (966).
scaevus, a, um (griech. σκαιϝός), I) link, iter, Serv. Verg. Aen. 3, 351: uti portarum itinera non sint directa, sed scaeva, daß die Torwege nicht in gerader, sondern in schräger, zur Linken gewendeter Richtung geführt werden, Vitr. 1, 5, 2. – II) übtr.: 1) ungeschickt, verkehrt, albern, täppisch, linkisch, von Pers., Gell. 12, 13, 4: mulier, Apul. met. 9, 14: scaevus iste Romulus, Sall. hist. fr. 1, 41 (45), 5. – v. Lebl. fabula, Paul. Nol. carm. 11, 44. – 2) ungünstig, unglücklich, traurig, eventus, fortuna, Apul.: in rebus scaevis, Apul.: somnium scaevissimum, Apul. met. 4, 27.
~a, sinistra
quem plebs Judaea scaevo bachante tumultu / ‥ necavit
lurida linquentem scaevi colludia luxus
scaevas ‥ mentes
~o exemplo posteris
scevorum dira piacla / ‥ commuto in praemia sancta
hunc plagiatorem, scevium [(gl.: senium, ]lechur
misit ei Androgeus Scaevam filium suum et xxx nobiles juvenes
scævus, (14) a, um (σκαιός), ¶ 1 gauche, à gauche : Serv. En. 3, 351 ¶ 2 [fig.] maladroit : Gell. 12, 13, 4 ; scævus iste Romulus Sall. H. 1, 45, 5, cette contrefaçon de Romulus || [en parl. de choses] sinistre, malheureux : scævissimus Apul. M. 4, 27.
- 1. links, linker- [manus];
- 2. (metaf.) onhandig, ongeschikt;
- 3. (postklass.) ongunstig.
Scemus, vel
Semus, Mutilatus. Vide Secuus.