scelerosus
scelerosus, full of wickedness, vicious, abominable
scĕlĕrōsus, a, um, adj. [scelus],
- full of wickedness, vicious, abominable, accursed (ante- and post-class.): ubi ego illum scelerosum et impium inveniam? Ter. Eun. 643: scelerosa et polluta mulier, Ap. Met. 10, 29, 4; scelerosa atque impia facta, Lucr. 1, 82: o diem scelerosum et indignum, Afr. ap. Non. 174, 29.—As subst.: scĕlĕrōsus, i, m., a wicked or vicious person, a wretch, Lucil. ap. Non. 174, 27.
scelerōsus, a, um (scelus), voll Frevel, frevelhaft, verrucht, gottlos, subst. = ein erklärter Bösewicht, Ter.: mulier, Apul.: facta, Lucr.
ad te venit ~us vermis, aerumnosus homuncio
quidam ~us pro suis reatibus Deo spontaneam ultionem exhibendo ‥ orationis gratia Romam venit
ne ~us ille Ranulfus de Broc in res monachorum, mortuo priore, manum posset extendere
nemo desperet de se si sit scelerosus
[cedem cruentam ] preterire ‥ ne ~is in exemplum trahi possit, satius existimavi
sue ‥ ~e legis publica dejectio
complicum ~os conatus ipsorum impedimento celeri dissipavit
quid in ultimis agendum sit ~o
cum domina dormire viri scelus est scelerosum
scĕlĕrōsus, (16) a, um (scelus), criminel [en parl. des pers. et des ch.]: Ter. Eun. 643 ; Lucr. 1, 82.
Sceleratus, in
quo fit scelus : scelestus, per quem fit, Scelerosus, qui facit, et est Scelerosus plus
quam sceleratus. Donato, dicitur autor sceleris. Utuntur S. Eulogius lib. 1. Memor. Sanct. et lib. 3. cap. 12. et in Apologet. Baldricus lib. 1. Chron. Camerac. cap. 94. Vita S. Aldrici Episcopi Senonensis cap. 25. Synodus Lateran. ann. 649. Gregorius VII. lib. 8. Epist. 13. etc. Occurrit etiam in Cod. Theod. non semel.
Sceleratusnotionem quam ex Ugutione exhibet Cangius, egregie illustrat Fpitaphium relatum a Velsero in Epist. 82 :
Filiis suis infelicissimis, qui ætate
sua non sunt fruniti, fecit mater Scelerata, etc. Quam vocem usurpat ob scelus
in se perpetratum in morte liberorum.scelerōsus
adj.
- scelus, full of wickedness, vicious, abominable: ille, T.