schismaticus
schismătĭcus, i, m., = σχισματικός,
- a separatist, seceder, schismatic (eccl. Lat.): schismaticos non fides diversa facit, sed communionis disrupta societas, Aug. Quaest. in Matt. 11.
schismaticus, ī, m. (σχισματικός), der Schismatiker, Plur. b. Augustin. serm. 56, 12; de quaest. XVII in Matth. quaest. 11.
ecce scismaticus error partem rumpit ab ea et caritatis unitatem maculavit
aures quibusdam scismaticae perversitatis novitatibus fatigare adgreditur
Jeroboam ‥ inter prima ~i regni sui initia creberrime per prophetas arguitur quod super populos ‥ constituerit idola
ne Petri navicula scismatice tempestatis fluctibus demergatur
ne suborta jam pestis hec ~a amplius extendatur
tua appellatio ‥ heretica et scismatica ‥ damnata existit
ne scismaticus inveniatur et non catholicus, sequatur ‥ sanctae Romanae ecclesiae auctoritatem
qui a doctrina vestra dissentit aut hereticus aut scismaticus est
rex ille ~us sacerdotium sibi usurpando ‥ idola constituit
Alexander papa ‥ vicit ‥ quatuor ~os antipapas successive
Dominus tuus est falsus, sismaticus, et ipsemet antichristus
sub pontifice scismatico Benedicto XIII
ad eam [Ragusam ] confluunt Sclavi, barbari, Paterini et alii ~i negotiatores, qui sunt gestu, habitu et lingua Latinis in omnibus difformes.
ipsi enim Albanenses ~i sunt, Grecorum utentes ritu et eisdem ‥ in omnibus conformes
scaevos scismaticos et mille pericula perfert
nunc redarguit et scismaticum
Hispania, quae olim tyrannorum nutrix fuit, nunc vero scismaticorum
neque ‥ negat veritatem carnis et sanguinis Christi, quod plerisque scismaticis visum est
hinc dissipantibus ~orum pertinaciis
ipsum ‥ ab hereticis, ~is, ac aliis malevolis defensare
hereticos, scismaticos, et rebelles ‥ prosequar et impugnabo(
scismaticorum, ereticorum
hic sismaticus,a herytik
schismătĭcus, a, um, schismatique : Aug. Quæst. in Matth. 38.