scolax
scolax, acis, m., die Wachsfackel, Isid. orig. 20, 10, 5.
scŏlax, ăcis, m. , flambeau de cire : Isid. Orig. 20, 10, 5.
Cum cereis et Scolacibus . Petrus
Damian. lib. 6. Epist. 17 : Quis Scolacibus utitur, ut stellarum micantium videat
claritatem. Σκολάκιν habent Apophtegmata
Patrum in Pæmene cap. 10. apud virum doctissimum Jo. Bapt. Cotelerium tom. 1. Monumentor.
Eccl. Græcæ.