scopae
scopae, twigs, a broom, besom
scōpæ, (14) ārum, f. , ¶ 1 brins, brindilles : Cato Agr. 152 ; Pall. 3, 24, 8 ; Plin. 20, 241 ¶ 2 balai : Pl. St. 347 ; Hor. S. 2, 4, 81 ; Petr. 34, 3 ; scopas dissolvere Cic. Or. 235, [prov.] défaire les brins dʼun balai, faire une chose inutile ; [fig.] scopæ solutæ Cic. Att. 7, 13 a, 2, balai défait = homme bon à rien.
scopae , arum. f.
掃欛。帚。彗。— manuales 一把草。— solutae 無才之人。Scopas dissolvere 捕風捉影。
Suggest a Translation
See an image
掃欛。帚。彗。— manuales 一把草。— solutae 無才之人。Scopas dissolvere 捕風捉影。
Suggest a Translation
See an image
Scoparumvel virgarum disciplina in Monasteriis. Petrus Damian. lib. 1. Epist. 19 :
Sæpe pœnitentiam centum suscipiebat annorum, quam scilicet per
viginti dies allisione Scoparum, cæterisque pœnitentiæ remediis redimebat. Idem
in Vita S. Romualdi cap. 8 : Quia jussus fuerat a Priore quot Scopas accipere, quas
nondum acceperat. Joannes Laudensis in ejusdem Petri Damiani Vita n. 43 :
Scoparum quoque disciplinam in Capitulo cuncti susciperent, in pane solum et aqua
pariter abstinerent. Chronicon Montis-Sereni ann. 1213 : Nudis pedibus in
veste nigra (Canonicus regularis S. Augustini) Scopam ferens, cum Priore et
quodam alio fratre seniore, pedibus ejus prostratus, etc. Anno 1219 : Ut
præter alias, quas sustinere compulsi sunt pœnas, toto corpore usque ad femoralia nudi,
Scopas ferentes diebus dominicis cruces præcedere cogerentur. Denique pag. 191 :
Venia impetrata est, cum prius ipse discalceatus, et Scopam ferens, legati se
pedibus prostravisset. HincAdjuro
te, ut tuis te vestibus nunc exuas, et hic coram me te Scopari facias. Qui protinus
cucurrit, virgas adquisivit, vestibus se exuit, et acriter se ab uno ex suis ibi coram
omnibus Scopari fecit.
Et pro
furto facto, seu fieri permisso, seu pro prædictis rebus vel aliqua earum venditis ab
eo, et pro dono facto ut supra, Scopetur cum aliquibusStaupe.
scōpae ārum, f
- 2 SCAP-, twigs, a broom, besom: Viles, H.—Prov.: scopas dissolvere, to untie a broom, i. e. to make confusion: scopae solutae (of a helpless person).
SCOPAE
SCOPAEa broom (scopae virgeae, Cato, Agr. 156: cf. Hor. Sat. 2.4, 81). These brooms were made commonly of the wild myrtle or butcher's broom (ρυσξυς) and of the tamarisk (Plin. Nat.23.166, 16.108), but also of myrtle (Eur. Ion 121), and in richer houses. at Rome of palm-twigs. (Hor. Sat. 2.4, 83; Mart. 14.82; cf. Juven. 14.60; Becker-Göll, Gallus, 1.35.)
[G.E.M]Scopae
(κάλλυντρον). A broom; usually made of twigs or rushes bound together (scopae virgeae, Cato , R. R. 156), and also of butcher's-broom (ruscus), palms, tamarisks, and myrtle. See BeckerGöll, Gallus, i. 35.