scutula
scutula, a diamond-shaped figure, lozenge, rhombus
scŭtŭla, ae, f. dim. [scutra; cf. scutella].
- Lit., a little dish or platter of a nearly square form (cf. lanx), Cato R. R. 68, 1; Mart. 11, 31, 19; 8, 71, 7.—
- II Transf., of figures thus shaped, a diamond-, rhomb-, or lozenge-shaped figure: (pavimenta) si sectilia sunt, nulli gradus in scutulis aut trigonis aut quadratis seu favis exstent, Vitr. 7, 1; so of a tesselated floor, Pall. 1, 9, 5; of checkered stuffs, Plin. 8, 48, 74, § 196 (cf. scutulatus); id. 17, 16, 26, § 118.—Of the shape of a country: formam totius Britanniae eloquentissimi auctores oblongae scutulae vel bipenni assimulavere, Tac. Agr. 10.—Of a patch on the eye, for a disguise: scutula ob oculos lanea, Plaut. Mil. 4, 4, 42 (1178).
scŭtŭla (in a Greek orthog. scy-tăla or scytălē; v. II. and III.), ae, f., = σκυτάλη (a staff, stick).
- A wooden roller or cylinder: quattuor biremes, subjectis scutulis, impulsas vectibus in interiorem partem transduxit, Caes. B. C. 3, 40, 4.—
- II A secret writing, secret letter among the Lacedaemonians (it being written on a slip of papyrus wrapped round a σκυτάλη; pure Lat. clava): scytala, Nep. Paus. 3, 4: scytale, Aus. Ep. 23, 23; cf. Gell. 17, 9, 15 (written as Greek, Cic. Att. 10, 10, 3, habes σκυτάλην Λακωνικήν).—
- III A cylindrical snake (of equal thickness throughout), Plin. 82, 5, 19, § 53; Luc. 9, 717; Sol. 27, § 30; cf. Col. 6, 17. 1.
scutula, ae, f. (σκυτάλη), I) ein zylinderförmiges Holz, die Walze, Rolle, der Rollbaum, zum Fortbewegen einer Last (eines Schiffes usw.), Cato r. r. 68. Caes. b. c. 3, 40, 4. – II) die kleine flache Schüssel, das flache Schüsselchen, die Platte (hingegen lanx eine tiefere Schüssel), Mart. 8, 71, 7 u. 11, 31, 19. Vgl. Krause Angeiologie S. 443. A. 4 (der fälschlich Cato r. r. 68 hierher zieht, s. oben no. I). – III) jede rautenförmige Figur (rhombus od. rhomboides), die Raute, als geom. Figur, scutula est rhombos, quod latera paria habet nec angulos rectos, Censor. fr. c. 7. p. 84 Jahn: von der Gestalt eines Landes, formam totius Britanniae oblongae scutulae vel bipenni assimulavere, Tac. Agr. 10: als rautenförmiges Läppchen aufs Auge (um sich unkenntlich zu machen), Plaut. mil. 1178: als Plättchen (Schildchen), das beim Okulieren aus der Rinde des Baumes geschnitten wird, Plin. 17, 118: als Platte, Tafel zum Täfeln des Fußbodens u. der Wände, Vitr. 7, 1, 4. Pallad. 1, 9, 5. Vulg. 1. Mach. 4, 57: in Geweben, scutulis dividere vestes, Plin. 8, 196.
1 scŭtŭla, (16) æ, f. (scuta), ¶ 1 plat [en forme de losange], écuelle : Mart. 11, 31, 19 ; Tac. Agr. 10 ¶ 2 carreau [en losange, pour carrelage] : Vitr. Arch. 7, 1, 4 ¶ 3 écusson [sorte de greffe] : Plin. 17, 118 || carré dʼétoffe : Pl. Mil. 1178.
2 scŭtŭla, (15) æ, f. (σκυτάλη), rouleau [pour transporter les fardeaux] : Cæs. C. 3, 40, 2.
- 1. (Mart.) kleine, ondiepe schaal;
- 2. ruit, rombus;
- 3. (meton.) ruitvormig voorwerp.
Et
ornaverunt faciem templi coronis aureis et Scutulis . Gr. In
parvissima quadam Scutula , quæ depicta in se continet præmia, jacula vel sagittas
intorquere contendunt.Et purpuram, et Scutulata , et
byssum, et sericum, etc.Scutellatæ vestes, eædem sunt quæ alibi
virgatæappellantur, quæ scilicet virgis seu viis transversim decussatimque sunt distinctæ. Ejusmodi vestes nimis permittuntur in Cod. Theod. leg. 11. lib. 15. tit. 7. de Scænicis :
Uti sane hisdem (mimis)
Scutlatis , et variis coloribus sericis,... non vetamus. Leg.
Cærulea indutus Scutulata , aut galbana rasa.
Scutulis
dividere instituit Gallia. Vide Lexic. Pitisci in v. Vestis et infra
Virgatus.scutula (1) ae, f dim.
- scutra, a flat dish, a diamond-shaped figure, lozenge, rhombus: formam Britanniae scutulae adsimulare, Ta.
scutula (scyt-) (2) ae, f
- , σκυτάλη, a wooden roller, cylinder: biremīs, subiectis scutulis, traduxit, Cs.—A secret writing (on a slip of papyrus, wrapped around a scutala), N.