secula
sĕcŭla, ae, f. [seco],
- a sickle, so called by the Campanians, Varr. L. L. 5, § 137 Müll.
secula, ae, f. (seco), die Sichel (falx) bei den Kampanern, Varro LL. 5, 137.
a lance , lancea, secula [? l. jacula ]
1 sĕcŭla, æ, f. (seco 1), faucille : Varro L. 5, 137.
Cum flabris
lembus serenum undique consisteret cœlum, repente supervenit a plaga australi
vehementissimus turbo ipsam repellens Seculam, ac replens eam turbido aere, diu
multumque concutiens, etc. Hæc ex Glabro lib. 2. Hist. cap. 4. unde desumta
sunt, resarcire licet : Cum flabris lenibus.... ipsam impellens Ecclesiam,
etc.