sedimen

sĕdĭmen, ĭnis, n. [sedeo],

• settlings, sediment (late Lat.): urinae, Cael. Aur. Tard. 5, 4, 64; 5, 10, 108; cf. sedimentum.

sedimen, inis, n. (sedeo), der Satz, Bodensatz, Isid. orig. 17, 9, 6: aceti, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 2, 44: bes. im Urin, sed. crassius, ibid. 5, 4, 64: arenosum vel capillosum, ibid. 5, 4, 67: sedimina aliquando crassiora et calida, aliquando arenosa et saxosa, ibid. 5, 4, 62: sedimina purulenta, ibid. 5, 10, 108.

sedimen [LL] 1 something that comes to rest: a sediment (in urine). b lees, dregs (in oil or wine). a urina ‥ cum ~ine multo nigro fundum petente Gilb. I 47v. 1; harenosa et granosa ~ina in urina percipiuntur Ib. VI 265v. 2; urina ‥ habens ~en harenosum rubeum in infima regione Gad. 96v. 1.  b debet fex olei sedimen ‘amurca’ vocari Garl. Syn. 1580C; [porcis] nil sedimen vel amurca placet Gower VC I 359. 2 (fig.): a application to learning, study. b product of study, learning, erudition. a hic ‥ ab infantia in domo Domini nutritus fuerat, diutinoque ~ine religiosam vitam jugiter ducere didicerat Ord. Vit. III p. 19; libenter ‥ legissent actus abbatum fratrumque suorum ‥ sed ad dictandi seu scribendi ~en suum renuerunt incurvare ingenium Ib. V p. 300; humani acumen ingenii semper indiget utili ~ine competenter exerceri Ib. VI p. 1; apostolicam ‥ sedem fere xx annis rexit aecclesiaeque Dei summo ~ine prodesse insudavit Ib. X p. 4.  b nostri ‥ temporis sapientes eorum notabile ~en sequi cohortor Ord. Vit. prol. p. 2; Arator ‥ carmen metrica sonoritate pulchrum edidit, in quo nobile sui ~inis monimentum posteritati future reliquit Ib. II p. 195; ingens in aecclesia Beccensi liberalium artium et sacre lectionis ~en per Lanfrancum cepit et per Anselmum magnifice crevit Ib. IV 10 p. 246.

sĕdĭmen, ĭnis, n. (sedeo), sédiment, dépôt : C. Aur. Chron. 5, 2, 44.