segniter
segniter, slowly, sluggishly, slothfully, lazily
Frieze-Dennison Vergil
sēgniter: (adv.), sluggishly; comp., sēgnius, more backward, less furiously; less impetuously, 12.525. (sēgnis)
segnĭter, adv., v. segnis fin.
sēgniter u. sēgne, Adv. (segnis), unbetriebsam, laß, träge, schläfrig, schwerfällig, nicht lebhaft, langsam, a) Posit.: α) Form segniter, Liv., Vell. u.a. – β) Form segne, Amm. 21, 10, 1 (aber Liv. 38, 22, 6 gehört segne zu tempus). – b) Compar. segnius, Liv., Hor. u.a. – bes. mit vorherg. Negation, nihilo segnius, Sall. u.a.: so non segnius, Ov. u. Plin. ep.: non segnius et in silente luna, Plin. 28, 77. – c) Superl. segnissime, Cassiod. var. 1, 35, 4.
toto ‥ tempore Cyri operi coepto quamvis ~ius justo instabant
quicquid majorum traditione didicerat non ~iter oblivioni traderet sed tenaci potius memoriae commendaret
non licet conversionem ad justitiam differre, nec post initiatam conversionem ~iter agere
vide ne ~iter agas
opus sibi injunctum non ~iter inplevit
ad id usque temporis in actuosis haud ~iter desudarat
pagani non ~ius certabant, lupino more
ministra tu non ~iter!
ad oblectamenta hujus vite occidue deserenda non †segnus [l. segnius ] accendit
languoris perpetuo detentum compede nichilo ~ius Deo servisse
ac nullatenus timidorum more militum horrorem belli et classica salpictae muliebriter metuentium saevissimis hostibus scapularum terga pro scutorum umbonibus ~iter praebeamus
ne timidiores spe fugiendi ~ius preliarentur scaphas suas destruxerunt
relictis rebus suis, fugam inierunt et ville obsidionem ~iter dimiserunt
ut incommodorum ammonitu ~ius illecebras mundanas amplecteretur
proditionis apud regem accusatus delatoremque ad duellum provocans, dum se ~iter expurgat, cecatus et extesticulatus est
cumque applicuissent in portum qui vocatur Stranfeord, ~iter obsederunt castellum de Roth
cum ‥ commilitones ‥ ~iter amnem transmearent ‥
solutas naves nothus provexit in salum, primo quidem ~iter
pietatis profluvium, quod super omnia opera sua non ~iter, sed abunde et indesinenter emanat
que vero tantum demissa per aures, quia ~ius irritant, horum non assertor sed recitator existo
sēgnĭtĕr (10) (segnis), avec lenteur, avec paresse, avec indolence, nonchalamment : Liv. 25, 35, 1 ; 29, 19, 12, etc.; Tac. Ann. 11, 26 ; H. 2, 71 ; nihilo segnius Cic. Mil. 82, avec non moins dʼactivité, dʼénergie, cf. Sall. J. 75, 10 ; Liv. 26, 12, 3, etc.; segnissime Cassiod. Var. 1, 35.
sēgniter adv.with comp.segnius
- segnis, slowly, sluggishly, slothfully, lazily: omnia agere, L.: segnius oppugnare, L.: segnius inritare animos, H.: segnius bellum parare, S.: nec segnius pugnabant, with equal spirit, L.