selha
Dederunt 4. Selhas fabarum ad mensuram del solier.
Un vessel à mettre eaue, appellé Seille. Aliæ ann. 1401. in Reg. 156.
ch. 397 : Lequel Gilet suppliant avisa un vaissel, nommé Seille, où il avoit
certains poissons. Pedag. Peron. ann. 1295. ex Chartul. 21. Corb. fol. 355. v° :
Une caudiere, 1. den. et se elle tient plus de une Seille, elle doit ij.
den. Hinc Séeilléeet
Seliée, Quantum situla continetur. Lit. remiss. ann. 1367. in Reg. 109. ch. 213 :
Premuni d'un tinel qu'il osta à deux
femmes, qui emportoient sur ledit tinel une Séeillée d'eaue. Aliæ ann. 1391. in
Reg. 141. ch. 110 : Une paelle d'airain, qui tenoit environ une Seliée.
Unde Seillier, Locus ubi situlæ reponuntur, in aliis Lit. ann. 1421. ex Reg. 171. ch. 520 :
Le lieu où l'en mettoit les Seilles et eaues de l'hostel, appellé le
Seillier, qui estoit de pierre. Vide infra Situla.