semicirculus

sēmĭ-circŭlus, a, um, adj.,

• semicircular: ager, Col. 5, 2, 8.—Hence, subst.: sēmĭ-circŭlus, i, m., a half-circle, semicircle (syn. semiorbis): uncus in semicirculi speciem, Cels. 7, 26, 2: ager, i.e. semicircular, Col. 5, 2, 8.

sēmi-circulus, ī, m., I) subst. = der halbe Kreis, Halbkreis, Cels. 7, 26, 2. Colum. 5, 2, 1. Gromat. vet. 378, 3 u. 390, 9. – II) adi. = halbkreisrund, ager, Colum. 5, 2, 8 u. 9. Gromat. vet. 355, 14 u.a.

semicirculus [CL], semicircle; b (as mus. symbol). theatrum locus est ~i figuram habens Bede Acts 984B; ~us est figura diametro circuli et medietate circumferentie conclusa Adel. Elem. I def. 18; cum directa sit ascensio fumositatis, potest fieri nubes ‥. cum sit orbiculata ‥ fit in eis quasi quidam ~us Quaest. Salern. P 78; mense Februarii apparuerunt octo ~i circa solem Flor. Hist. III 53; obolus qui prius formam ~i habebat tanquam denarium rotundus fit Ib. III 145.  b quando ponitur ~us ante notam, brevem denotat imperfectam Hauboys 266; signum cantus qui est de tempore perfecto et modo inperfecto est ~us cum puncto in medio Wals. Mus. Mens. 88; ~us denotat quod brevis valet duas semibreves Hothby Cant. Fig. 28.

sēmĭcircŭlus, ī, m. , demi-cercle : Cels. Med. 7, 26, 2.

semicirculus , i. m.
半圈。Si — fuerit ager 若田有半圈之貌。

Suggest a Translation
See an image