serraculum
serrācŭlum, i, n.,
- a steering-oar, rudder: πηδάλιον, clavus navis, Gloss. Philox.; Dig. 9, 2, 29, § 2 dub. (others, servaculum or feraculum).
serrāculum, ī, n., das Steuerruder, Ulp. dig. 9, 2, 29. § 2; vgl. Not. Bern. 90 (b). Gloss. II, 407, 17 πηδάλιον, gubernaculum, clavus, serraculum'.
serrācŭlum, ī, n. , gouvernail : Ulp. Dig. 9, 2, 29, 2.
Serraculum
Serraculum,
Serra 1.et
Servaculum.
Duciculus. Vide in hac voce. Jonas in Vita S. Columbani apud Mabill. sæc. 2. Bened. pag. 16 :
Vas quod tybrum nuncupant, minister
ad cellarium deportat, et ante vas quo cervisia condita erat apponit : tractoque
Serraculo meatum in tybrum currere sinit..... Serraculum quod duciculum vocant, manu
deferens.