siloduni
Soldurii, Milites stipendiarii, apud Athenæum ex Nicolao Damasceno lib. 6. cap. 13 :
Narrat Adiatomum Regem Sotianorum (est autem Galliæ natio)
sexcentos habuisse proximos sibi delectos homines, Galli propria lingua Silodunos vocant
(ea dictio Græcis devotos significat) qui cum Rege et vitam agunt, et moriuntur, id
summopere votis optantes ; ob quam erga Regem fidem cum eo principatum gerunt, eodem
victu et corporis cultu, quoties ejus necessitatis contingit occasio, mortem libenter
oppetentes, sive Rex intereat morbo, sive cadat in prælio, sive alia quavis de causa
vita excesserit : nec est qui dicere possit ex illis amisso Rege, quempiam mortem
expavisse. Vide Solidare.