simma
simma, atis, n., s. sigma.
simma, ătis, n. , v. sigma.
Camera.
Tarquinio in Simma prandente, ultio divina manifestata est. Ubi quidam
corrupte legunt sima, et dicitur a sima curvum. Ita Joan. de Janua : sigma, mensa in sigmatis seu hemicycli speciem confecta, quomodo non semel usurpant Lampridius et alii : ita enim præfert Græca editio Combefisii pag. 262 :
Τοῦ Ταρκοϊνίου ἐν τῷ λεγομένῳ Σίγματι ἀριστοῦντος,
etc.