simulatorius
simulātōrius, a, um (simulo), zur Täuschung geeignet, täuschend, scheinbar, disputationes, Ambros. hexaëm. 1, 2. § 7: excusatio, Cassian. coll. 17, 25. p. 1080 M.: sic omnia illa simulatoria gerebantur, tamquam etc., Augustin. epist. 82, 11 extr.
caritas ‥ sicubi non ~ia sed vera est ‥ sui convincit veram esse substantiam non verbo vel lingua sed opere et veritate
falsus amor et ~ius absentem obliviscitur, presenti blanditur
erat quedam hypocritice humilitatis ostentatio colore ~io subornata
†simultatoria [l. simulatoria ] sunt que gerimus cuncta. caute nimirum antiqui ‥ talia confinxerunt
rem fictam magis quam serio factam, nec veram agi, set ~iam et fraudulentam ‥ propalavit
vidi pseudoanachoritas ~ie sanctitatis speciem pretendentes, alios etiam novi sancte religionis verissimos professores(
dispensatorie ‥ fieret si malum esset et tamen fieret ad tempus causa majoris boni, sc. ut per illud ~ium ad veram Christi fidem converteret
sĭmŭlātōrĭus, a, um (simulo), artificieux, faux : Aug. Ep. 82, 11.