sordidulus
sordidulus, soiled, smutched
sordĭdŭlus, a, um, adj. dim. [sordidus]. *
- I Lit., soiled, smutched: toga, Juv. 3, 149. —*
- II Trop., low, mean, vile: servuli, Plaut. Poen. 1, 2, 58 (267).
sordidulus, a, um (Demin. v. sordidus), I) etwas schmutzig, toga, Iuven. 3, 149. – II) bildl., ziemlich niedrig, verächtlich, servoli, Plaut. Poen. 270.
sordidus, -a, -um, unde ‥ ~us, -a, -um, i. aliquantulum sordidus
sordĭdŭlus, (16) a, um, qq. peu sale : Juv. 3, 149 || [fig.] passablement vil : Pl. Pœn. 137.
- 1. (Juv.) een beetje vuil [toga];
- 2. (Plaut.) (metaf.) nogal armzalig, verachtelijk.
sordidulus
adj.
dim.
- sordidus, soiled, smutched: toga, Iu.