sospitare
~are, sanum facere
sospitatem, incolumitatem et sanitatem alicui adprecari. Eulogius Cordubensis lib. 3. Memor. Sanctor. cap. 17 :
Contribulem suam gratia Sospitandi se se invisere mentiuntur. Nam et
Sospitatemhac notione usurpat Salvianus lib. 4. de Eccl. Catholic. :
Quasi
vero... alios se cuncti exhibere Christo debeant in morte. Ildefonsus
Toletanus :
Mira canunt puero sæclis volventibus ævi
Eventura, Deus Sospitet ista mihi.
Faustus Regiensis Epist. 8 : Conservus, et præcipue admirator vester
frater meus Presbyter Memorius mecum reverentissime Sospitant. Epist. 9 :
Omnem domum vestram seniores cum junioribus paterno Sospitamus affectu.
Sidon. lib. 4. Epist. 3 : Quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus
oneraverit, quæ vos cultu sedulæ Sospitatis impertiat.