spetile
spētĭle (or spectĭle) vocatur infra umbilicum suis, quod est carnis, proprii cujusdam habitus, exos, quā etiam antiqui per se utebantur. Plautus enumerandis suillis obsoniis in Carbonaria sic:
- ego pernam, sumen sueris, spectile, etc., Fest. p. 330 Müll.
spetile, is, n., s. spectile.
spētĭle, v. spectile : Fest. 330.