splendesco
splendesco, to become bright, begin to shine, derive lustre
Could not find splendescere in Logeion dictionaries.
splendescere present active infinitive of splendesco
splendesco (perf. dŭi, Aug. Conf. 10, 27), 3, v. inch. n. [splendeo], to become bright or shining, to derive lustre from a thing (rare; in Cic. only in a trop. sense).
- I Lit.: incipiat sulco attritus splendescere vomer, Verg. G. 1, 46: vidimus Aetnaeā caelum splendescere flammā, Ov. P. 2, 10, 23: corpora ... succo pinguis olivi Splendescunt, id. M. 10, 177: gladius usu splendescit, Ap. Flor. 3, p. 357: largo splendescat ignis ture, Sen. Herc. Oet. 691.—
- II Trop.: nihil est tam incultum, quod non splendescat oratione, Cic. Par. prooem. § 3: canorum illud in voce splendescit etiam in senectute, id. Sen. 9, 28: nec jam splendescit (opus) lima, sed atteritur, Plin. Ep. 5, 11, 3.
splendēsco (Inchoat. von splendeo), duī, ere (splendeo), glänzend werden, erglänzen, Glanz bekommen, I) eig., Verg. u. Ov. – II) übtr.: nihil est tam incultum, quod non splendescat oratione, Cic.: perfectum opus absolutumque est; nec iam splendescit limā, sed atteritur, es kann durch die Feile nicht mehr an Glanz gewinnen, wohl aber verlieren, Plin. ep.
splendēscō, (14) dŭī, ĕre, intr., ¶ 1 devenir brillant, prendre de lʼéclat : Virg. G. 1, 46 ; Ov. P. 2, 10, 23 ; M. 10, 77 ¶ 2 [fig.] Cic. Par. 3 ; CM 28 ; Plin. Min. Ep. 5, 11, 3.
➳ pf. splendui Aug. Conf. 10, 27.
splendēscō —, —, ere, inch.
- splendeo, to become bright, begin to shine, derive lustre: Incipiat sulco attritus splendescere vomer, V.: Corpora . . . succo pinguis olivi Splendescunt, O.— Fig.: oratione.