splendifluus
splendifluus, a, um (splendor u. fluo), von Glanz fließend, strahlend, Dracont. hexaëm. epil. 2.
praesules ‥ in ‥ sanctorum patrum canonicis decretis, quasi in specula ~a considerantes(
de lata ‥ voragine perditionis perpetuae ad ~as semitas supernae patriae(
splendĭflŭus, a, um (splendor, fluo), qui jette de lʼéclat : Eugen. Tol. Carm. 37, 2.
Visa
est columna ignis ab alto prominens consistere, quæ ab initio noctis usque circa auroram
prægrandi fulgore noctis caliginem mutavit in lucem, et cuncta in circuitu spatia luce
perlustravit Splendiflua.
Irradiat trinitatis honor Splendiflaus aram.